güzel paylaşımlarınız için teşekkür
ediyorum

katılımınızdan dolayı biz teşekkür
ediyoruz

rica ederim.siz kültürümüzü layıkıyla
iletiyorsunuz.

hayatiiiiiiiiiii nerdesinnnn?:))))

tek kelimeyle mükemmelll... ')

Çanakkale Boğazı.. Narburnu açıkları...4
Nisan 1953...Saat 02:15"Uzun ve yorgun bir
seferden dönen Dumlupınar denizaltısı,
Naraburnu açıklarında, İsveç bandralı Nabold
şilebiyle çarpıştı...Sessiz, soğuk ve
karanlıktı gece......Dumlupınar başından
aldığı şiddetli darbeyle birkaç saniye
içinde sulara gömüldü...Gemideki 81 kişilik
mürettebattan sağ kalan 22 kişi, geminin arka
bölümündeki torpido dariresine sığındı.
Mahsur kalanların su yüzüne fırlattıkları
telefon şamadırasıyla denizaltıyla temas
kuruldu... Sağ kalan 22 kişiyi kurtarmak için
herkes seferber oldu... Bu arada oksijeni idareli
kullanmaları için aşağıdakilere gerekmedikçe
konuşmamları, şarkı-türkü söylememeleri,
sigara içmememleri söylendi... Ancak, saatler
süren kurtarma çalışmalarının sonunda,
umutların tükendiği anda, karanlıkta bekleyen
22 kişiye herşeyyine aynı sözcüklerle
anlatıldı: Konuşabilirler, türkü
söyleyebilirler, hatta cigara bile
içebilirlerdi..."Şamandradaki telefon
hattının öbür ucundan tüm Türkiye,
denizaltıda tevekkülle ölüme yatmanın
hüzünlü ama başı dik türküsünü dinledi:Ah
bir ataş ver cigaramı yakayımSen sallan gel ben
boyuna bakayımUzun olur gemilerin direğiAh
çatal olur efelerin yüreğiYanık olur anaların
yüreğiVur ataşı gavur sinem ko
yansınArkadaşlar uykulardan uyansınUzun olur
gemilerin direğiAh çatal olur efelerin
yüreğiYanık olur anaların yüreği

sen salın gez ben boyuna bakayım

geçmişimizi unutturmadığınız için sonsuz
teşekkürler.